Afhankelijk van de (waarde) strategie van een organisatie kies je een veranderritme per laag van het model. Wat wordt bepaald is de frequentie en daarmee de duur van de “frozen period”.

 

Kort na het vaststellen van een nieuwe Missie/Visie/Strategie komt een nieuwe release van de architectuur. Als de architectuur aanpak is gevolg zijn deze twee reeds hand in hand ontwikkeld en hoeft er niet te veel tijd tussen te zitten. Na het gereed hebben van een architectuur worden nieuwe projecten gestart. Projecten hebben een voorbereidende, ontwerp en implementatiefase. Implementaties of de “going live” kunnen ook op hetzelfde moment worden gestart. Dit betekent niet dat er hier wordt uitgegaan dat implementeren slechts het omzetten van een knop is. Zeker niet, de voorbereidende werkzaamheden zijn in lijn met de veranderstrategie. Zo is de Verrichtenlaag bijvoorbeeld al betrokken geweest bij het ontwerp en voorbereiding en zijn medewerkers al getraind voor de “going live date”.

 

Maar wie bepaalt nu deze implementatiedatum. Is dat inderdaad een vast ritme? Dan zou voorbij gegaan worden aan de kans dat implementatieprojecten uitlopen en dat lijkt niet waarschijnlijk. Deze implementatiedata zijn data die op verschillende wijze kunnen worden bepaald. In een sterk hiërarchische cultuur, met een organisatie op 1 locatie en een Operational Excellence waarde strategie kunnen deze bijvoorbeeld top down worden bepaald. In een organisatie die wereldwijd vestigingen heeft en Client Intimacy hoog in het vaandel heeft, is het waarschijnlijker dat een locale manager het ritme bepaald.

 

Tussen de diverse lagen van Figuur 3. is interactie noodzakelijk. Tussentijdse afstemming is noodzakelijk om met elkaar het ritme te kunnen volgen. Programma en Project Portfolio Management kunnen eveneens een rol spelen bij het afstemmen.